Znajdź produkt
Newsletter

Sporty para militarystyczne - skąd się wzięły

Od początku historii człowieka, aktywność fizyczna była nierozerwalnie związana z możliwością przetrwania. Pierwsze plemienia koczownicze musiały być silne i sprawne, aby polować i często przenosić się z miejsca na miejsce. Jednakże, wraz z rozwojem społeczno-kulturowym, a także technologicznym, wokół aktywności fizycznej, zaczęły pojawiać się coraz to nowe elementy. Starożytna Persja czy Sparta wymagały sprawności wojowników, aby zapewnić sobie zwycięstwo w wojnach, natomiast starożytne Chiny, Indie czy przede wszystkim Ateny, kładły równie duży nacisk na rozwój ciała i umysłu. W dużo bliższym nam czasie, w XX wieku, pojawiła się nowa forma aktywności, mianowicie Fitness, który oprócz rozwoju ciała, kładł nacisk na rozwój więzi społecznej. Połączenie tych elementów przyczyniło się do powstania sportu, w dzisiejszym tego słowa znaczeniu. Dlatego też, coraz częściej, pojawiają się aktywności, które łączą w sobie rozwój fizyczny, umysłowy i społeczny.

Czym jest sport?

Różne definicje kładą nacisk na różne obszary aktywności człowieka. Na przykład w myśl ustawy z 1996 roku sport „to działalność uprawiana systematycznie, według pewnych reguł, z silnym pierwiastkiem współzawodnictwa, z dążeniem do maksymalnych wyników i manifestowania swojej sprawności fizycznej. Jest formą aktywności człowieka, mającą na celu doskonalenie jego sił psychofizycznych, indywidualnie lub zbiorowo, według reguł umownych.” Tak, więc główny nacisk stawiany jest tutaj na fizyczny aspekt sportu, pomijając tak istotne elementy jak wpływ na psychikę człowieka, czy stosunki społeczne. Dla przykładu można podać Fitness, który „(...) ma wpływ na znacznie więcej a niżeli zewnętrzne ciało człowieka. Nawyki żywieniowe, sposób ubierania się, psychika człowieka, sposób patrzenia na siebie czy innych, a nawet stosunki międzyludzkie mogą i często ulegają drastycznym zmianom.” Stąd też można wnioskować, iż definicja, używana przez Ministerstwo Sportu i Turystyki, jest niepełna, gdyż skupia się tylko na fizycznych aspektach sportu. Znacznie bardziej rozbudowana o, równie ważne elementy dodatkowe, jest definicja zawarta w Europejskiej Karcie Sportu. Otóż „Rady Europy, która stwierdza, że sportem jest “każda forma aktywności fizycznej, która praktykowana czy to sporadycznie czy to w sposób zorganizowany, zmierza do wyrażenia lub też zwiększenia sprawności fizycznej i dobrego samopoczucia, służy tworzeniu więzi społecznych lub też osiągnięciu wyników w konkurencji na wszystkich poziomach”.”

Nie jest niczym odkrywczym stwierdzenie, iż aktywność fizyczna jest nieodzownym elementem życia każdej jednostki. W ruchu uwidacznia się cała różnorodność osobowości człowieka. Od najprostszych odruchów behawioralnych noworodka, po dużo bardziej złożone czynności ruchowe sportowca. Ruch jest obecny w prawie każdym elemencie życia. Służy rozrywce własnej bądź innych, poprawia sprawność fizyczną, jest nieoceniony w komunikacji interpersonalnej. A przez tysiąclecia ruch i sprawność ruchowa były najważniejszymi elementami decydującymi o przetrwaniu jednostki.

Doktor Len Kravitz w swoim artykule „The History of Fitness” , opisuje najważniejsze stadia rozwoju aktywności fizycznej człowieka, które doprowadziły do dzisiejszego poziomu rozwoju kultury zdrowego trybu życia. W początkach ludzkości, w okresie przed latami 10 000 p.n.e., sprawność fizyczna była decydującym czynnikiem związanym z przetrwaniem. Koczownicze plemienia zmuszone były do częstych polowań, trwających od jednego do kilku dni. Jednak na tym nie kończyło się przygotowywanie ciała, jeżeli takie wyprawy odnosiły sukces, to dochodziło do uroczystości, nieraz obchodzonych w wioskach oddalonych nawet o kilkadziesiąt kilometrów, gdzie tańce i zabawy kulturowe trwały nawet kilka godzin. Były to zwyczaje, które wymagały bardzo wysokiej sprawności, dzięki czemu plemiona te mogły przetrwać. Jednakże, celem tej pracy jest przybliżenie tematyki związanej z militarystycznym podejściem do doskonalenia sprawności fizycznej człowieka, więc analiza historii ograniczy się właśnie do tego. Jako przykład bezpośredniego treningu ciała można dopiero podać bliski wschód w okresie 4000 – 250 p.n.e., gdzie Persja wykorzystywała rygorystyczny trening ciała do podbojów i gromadzenia bogactw. Przywódcy wymagali od swoich poddanych wysokiej sprawności i poddawali ich ciężkim treningom. Tak więc już sześcioletni chłopcy stawali się własnością Imperium i zaczynali uczyć się walki, jazdy konnej, maszerowania oraz rzutu oszczepem. Choć wprowadzony rygor nie miał na celu poprawienia zdrowia społeczeństwa, tylko stworzenie potężnej armii, jest to jeden z przykładów, jak ludzie dbali o kondycję poprzez treningi militarystyczne. To właśnie w spadku sprawności fizycznej społeczeństwa Persji, Len Kravitz dopatruje się upadku całego Imperium. Jednakże, żadna ze starożytnych cywilizacji nie kładła tak dużego nacisku na aktywność fizyczną jak Grecja, a z punktu widzenia wojskowości Sparta. W latach 2500 – 200 p.n.e. miasta-państwa greckie były często zaangażowane w wojny między sobą, co sprawiało, iż ludność musiała być w bardzo dobrej kondycji fizycznej. Prymat wiedli w tym Spartanie, których kultura i obyczaje opierała się o rygorystyczny trening, chłopców by byli niepokonanymi wojownikami i dziewczynek aby rodziły zdrowe dzieci. Opieranie kultury o wojskowość sprawiło, iż wytworzyło się prawdopodobnie najbardziej aktywne i sprawne fizycznie społeczeństwo w historii ludzkości. Poniekąd spadkobiercami starożytnej Grecji, pod względem wyćwiczenia ciała, byli Rzymianie. Pomiędzy rokiem 250 p.n.e. a 476 n.e. potęga tego imperium była niezrównana. W znacznej mierze przyczyniał się do tego obowiązek każdego obywatela, pomiędzy 17 a 60 rokiem życia, do gotowości wstąpienia do armii i obrony cesarstwa. Ćwiczenia obejmowały takie obszary jak bieganie, maszerowanie czy rzut oszczepem. Taki styl życia dał początek silnemu fizycznie społeczeństwu. Jednakże dobrobyt, który nastąpił dzięki podbojom sprawił, że ludność przestała dbać o fizyczność, co doprowadziło do pokonania Rzymu przez silniejszych i sprawniejszych fizycznie barbarzyńców.

Kontynuując rozważania na temat militarystycznego podejścia do ćwiczeń fizycznych należy przejść do późniejszych czasów, mianowicie do lat 1700 – 1850. W tym okresie narodziły się liczne ruchy narodowe, które przypominały o konieczności poprawiania sprawności fizycznej. Przykładem mogą być ówczesne Niemcy, w których za sprawą dwóch tak zwanych „Dziadka i Ojca niemieckiej Gimnastyki” – Johann Guts Muths i Friedrich Jahn, aktywność fizyczna zyskała na popularności. Znaczącą rolę w promocji sportu odegrał zwłaszcza Friedrich Jahn, który, po tym jak Napoleon podbił Niemcy, uznał, iż jedyny sposób ochrony ojczyzny w przyszłości, leży w poprawieniu kondycji fizycznej obywateli.

Po tak krótkim przedstawieniu historii militarystycznego podejścia do sprawności fizycznej należy przejść do właściwego tematu pracy, zatem czym jest Airsoft?

Cdn.

Wybrane marki
ActivLab
Algotherm
Aminostar
Auriga
Ava Laboratorium
Bioderma
Dymatize
Filorga
Fitmax
Himalaya Herbals
Mesoestetic
Naturelle d’Argan
NeoStrata
Nutrend
Olimp
Organix Cosmetix
Planters
SVR
URIAGE
Vitalmax